Πώς να κάνεις Info Detox χωρίς να τα παρατήσεις από την πρώτη μέρα
Το πρώτο μου πραγματικό Info Detox το έκανα πριν από 3 χρόνια στην Αγγλία. Θυμάμαι ακόμη τη σκέψη που είχα όταν τελείωσε:
«Αυτό είναι ένα από τα καλύτερα δώρα που έχω κάνει στον εαυτό μου».
Από τότε επιστρέφω σε αυτό ανά περιόδους. Και όσο περνούν τα χρόνια, τόσο αλλάζει και ο τρόπος που το βλέπω. Στην αρχή το αντιμετώπιζα περισσότερο σαν ένα restart. Σήμερα προσπαθώ να μην περιμένω καν να φτάσω στο σημείο που χρειάζομαι επειγόντως επαναφορά. Προτιμώ να αδειάζω λίγο νωρίτερα.
Γιατί υπάρχει κάτι που καταναλώνουμε καθημερινά σε τεράστιες ποσότητες και συχνά δεν το αντιλαμβανόμαστε καν ως κατανάλωση: η πληροφορία.
Ειδήσεις, social media, βίντεο, podcasts, βιβλία, συμβουλές, απόψεις, συζητήσεις, ζωές άλλων ανθρώπων. Και πάνω σε όλα αυτά προστίθεται η πληροφορία που παράγουμε εμείς οι ίδιοι: τι πρέπει να κάνω, τι θα γίνει αύριο, τι ξέχασα, τι θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά, ποια είναι η επόμενη ιδέα μου.
Εγώ είχα πάντα μια πραγματική απληστία για γνώση. Ήθελα να μαθαίνω, να διαβάζω, να ακούω, να μη χάσω τίποτα. Σήμερα έχω μετακινηθεί αρκετά από αυτό. Φιλτράρω πολύ περισσότερο την πληροφορία που καταναλώνω και κυρίως αναρωτιέμαι: με εξυπηρετεί αυτό τώρα; Μπορεί κάτι να είναι εξαιρετικό, ενδιαφέρον και χρήσιμο, αλλά να μην το χρειάζομαι αυτή την περίοδο.
Το Info Detox είναι ένας τρόπος να δημιουργώ ξανά αυτόν τον χώρο.
Από τότε προσπαθώ περίπου κάθε 3 μήνες να κάνω τουλάχιστον 3 ολόκληρες μέρες Info Detox. Αν δω ότι μου βγαίνει να το συνεχίσω περισσότερο, το συνεχίζω. Παράλληλα όμως, μέσα στην εβδομάδα έχω μικρότερα διαστήματα χωρίς πληροφορία, άλλοτε μία ώρα και άλλοτε μερικές ώρες. Έτσι δεν περιμένω κάθε φορά μια «μεγάλη αποσύνδεση», αλλά δημιουργώ μικρά κενά μέσα στην καθημερινότητα.
Αν θέλεις πρώτα να καταλάβεις γιατί κάνω Info Detox και τι μπορεί να αλλάξει όταν μειώνουμε για λίγο τη συνεχή ροή πληροφορίας, έχω γράψει αναλυτικά γι’ αυτό στο προηγούμενο άρθρο μου:
«Δεν συνειδητοποίησα πόσο άσχημα με επηρέαζε μέχρι που το έκοψα»
Και αν θέλεις να το δοκιμάσεις, αυτά είναι τα 5 πράγματα που θα ήθελα να γνωρίζω κι εγώ όταν ξεκίνησα.
Μην προσπαθήσεις να τα κόψεις όλα από την πρώτη μέρα
Αν είσαι συνηθισμένη να πιάνεις το κινητό δεκάδες φορές μέσα στην ημέρα, να ακούς κάτι ενώ περπατάς, να ανοίγεις Instagram όταν περιμένεις δύο λεπτά και να γεμίζεις σχεδόν κάθε κενό με κάποιο ερέθισμα, το να αποφασίσεις ξαφνικά «τρεις μέρες χωρίς τίποτα» πιθανότατα θα σου φανεί πολύ δύσκολο.
Ξεκίνα με λίγες ώρες.
Δύο ώρες ένα απόγευμα. Ένα πρωινό. Μισή ημέρα. Μετά μπορείς να δοκιμάσεις μία ολόκληρη ημέρα και κάποια στιγμή, αν το θέλεις, περισσότερες.
Δεν υπάρχει μετάλλιο για εκείνη που άντεξε περισσότερο. 😄 Ο στόχος δεν είναι να αποδείξεις ότι μπορείς να ζήσεις χωρίς κινητό. Είναι να αρχίσεις να παρατηρείς τι συμβαίνει όταν μειώνεται η συνεχής εισροή πληροφορίας.
Και αν την πρώτη φορά άντεξες μόνο μία ώρα, αυτή η ώρα μετράει.
Info Detox δεν σημαίνει μόνο «δεν ανοίγω Instagram»
Αυτό ήταν κάτι που χρειάστηκε να καταλάβω κι εγώ. Μπορεί να κλείσεις τα social και μετά να περάσεις τρεις ώρες βλέποντας YouTube, να ανοίξεις την τηλεόραση, να ακούσεις δύο podcasts και να διαβάσεις ένα βιβλίο.
Τεχνικά δεν ήσουν στο Instagram. Ο εγκέφαλός σου όμως συνέχισε να δέχεται πληροφορία.
Όταν κάνω πραγματικό Info Detox, προσπαθώ να απομακρυνθώ όσο μπορώ από κινητό, υπολογιστή, τηλεόραση, ειδήσεις, podcasts και ακόμη και βιβλία. Για λίγο δεν θέλω να μάθω κάτι καινούργιο.
Και εδώ υπάρχει κάτι ακόμη που συχνά ξεχνάμε: πηγή πληροφορίας είναι και οι άνθρωποι.
Αν μπορώ, ειδικά τις πρώτες ώρες, αποφεύγω συζητήσεις που θα με βάλουν πάλι σε ανάλυση, προβλήματα, απόψεις, συμβουλές ή ιστορίες άλλων ανθρώπων. Δεν σημαίνει ότι αποφεύγω τους ανθρώπους. Σημαίνει ότι για λίγο προστατεύω τον χώρο που προσπαθώ να δημιουργήσω.
Η φύση κάνει το «κενό» πολύ πιο εύκολο
Το να καθίσεις μέσα σε ένα σπίτι και να πεις «τώρα δεν θα κάνω τίποτα» μπορεί να είναι βασανιστήριο, ειδικά τις πρώτες φορές. 😅
Στη φύση είναι διαφορετικά, γιατί υπάρχει ήδη κάτι να παρατηρήσεις χωρίς να χρειάζεται να το καταναλώσεις ως πληροφορία.
Μπορείς να περπατήσεις, να κοιτάξεις τα δέντρα, να ακούσεις τα πουλιά, τη βροχή ή τον αέρα, να παρατηρήσεις το φως, τις μυρωδιές, το έδαφος κάτω από τα πόδια σου. Εμένα με βοηθάει πολύ να κινούμαι, να περπατάω και απλώς να αφήνω τις αισθήσεις μου να στραφούν προς ό,τι υπάρχει γύρω μου.
Μπορείς επίσης να κάνεις μερικές απλές, ήρεμες αναπνοές.
Προσωπικά εκείνες τις ώρες αποφεύγω ακόμη και guided meditation. Όχι επειδή δεν μου αρέσει, αλλά επειδή ο στόχος μου εκείνη τη στιγμή είναι να μειώσω όσο γίνεται τη φωνή που έρχεται απ’ έξω.
Θέλω να υπάρχει λίγη σιωπή.
Το δύσκολο αρχίζει όταν κλείσεις το κινητό και ο εγκέφαλος… συνεχίζει 😅
Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο πράγμα που έμαθα.
Μπορείς να κλείσεις όλες τις συσκευές μέσα σε ένα λεπτό. Δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο με τις σκέψεις σου.
Και ειδικά αν είσαι άνθρωπος που δημιουργεί, οργανώνει, μαθαίνει και σκέφτεται συνεχώς, μόλις αφαιρεθούν τα εξωτερικά ερεθίσματα μπορεί να αρχίσει η Οδύσσεια του εγκεφάλου. 😄
Ξαφνικά θυμάσαι κάτι που πρέπει να κάνεις. Σου έρχεται μια καταπληκτική ιδέα. Θέλεις να οργανώσεις την επόμενη εβδομάδα. Να λύσεις ένα πρόβλημα. Να αναλύσεις μια συζήτηση. Να σχεδιάσεις κάτι. Εδώ για μένα βρίσκεται η πραγματική πρακτική.
Δεν προσπαθώ να σταματήσω τη σκέψη. Την αναγνωρίζω και συνεχίζω. Και, όσο μπορώ, δεν την κάνω αμέσως πράξη.
Δεν πιάνω στυλό για να καταγράψω κάθε ιδέα. Δεν ανοίγω Notes. Δεν ξεκινάω να φτιάχνω το επόμενο project επειδή «αφού μου ήρθε τώρα, μην το χάσω».
Αφήνω τον εγκέφαλο να παράγει χωρίς να χρειάζεται εγώ να ακολουθήσω κάθε σκέψη που παράγει.Στην αρχή αυτό μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολο από το να μην ανοίξεις Instagram.
Μην κάνεις το Info Detox άλλο ένα «πρέπει»
Αυτό για μένα είναι βασικό.
Αν περάσεις όλη την ημέρα ελέγχοντας τον εαυτό σου «σκέφτηκα πολύ», «κοίταξα το κινητό», «δεν το έκανα σωστά» απλώς αντικατέστησες μία μορφή έντασης με μία άλλη.
Δεν χρειάζεται να το πετύχεις με την πρώτη.
Να είσαι περήφανη ακόμη και για την πρώτη ώρα που τα κατάφερες. Την επόμενη φορά μπορεί να είναι δύο. Μετά ένα απόγευμα. Μετά μία ημέρα.
Με τον χρόνο έχω παρατηρήσει και κάτι άλλο: όσο περισσότερο μένω σε αυτή την ησυχία, τόσο λιγότερο βιάζομαι να επιστρέψω στο συνηθισμένο μου πρόγραμμα και στη συνεχή πληροφορία. Η μετάβαση αυτή όμως θέλει χρόνο. Δεν συνέβη ούτε σε μένα από την πρώτη φορά.
Δεν χρειάζεται να αδειάσεις για να κάνεις χώρο
Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο μάθημα που έχω πάρει μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια.
Δεν θέλω πλέον να περιμένω μέχρι να νιώσω ότι έχω γεμίσει τόσο πολύ ώστε να χρειάζομαι επειγόντως ένα restart. Προτιμώ να δημιουργώ μικρές παύσεις νωρίτερα.
Να φιλτράρω περισσότερο τι διαβάζω και τι ακούω. Να μένω περισσότερο στη σιωπή και στην ησυχία. Να προστατεύω όσο μπορώ το νευρικό μου σύστημα από τη συνεχή υπερφόρτωση και να μην αισθάνομαι ότι πρέπει να γνωρίζω τα πάντα.
Γιατί τελικά δεν χρειάζομαι κάθε πληροφορία που υπάρχει εκεί έξω. Χρειάζομαι εκείνη που με εξυπηρετεί τώρα.
Και τις υπόλοιπες ώρες μπορώ απλώς να ζήσω.
Μην περιμένεις λοιπόν να το πετύχεις με τη μία. Αν κατάφερες μία ώρα, χάρηκέ την. Αν την επόμενη φορά γίνουν δύο, ακόμη καλύτερα. Δεν είναι διαγωνισμός και σίγουρα δεν χρειάζεσαι άλλο ένα «πρέπει» στη ζωή σου.
Το αξίζεις. Ή μάλλον… ο εγκέφαλός σου αξίζει να πάρει λίγο «αέρα». 🧠🤍
Σχόλια